Skip to content

กันยายน 23, 2011

ภาษาซี( C Programming Language)

ภาษาโปรแกรม (Programming Languages) ที่มีการคิดคนขึ้นมาใชกับคอมพิวเตอรนั้นมีหลายพันภาษา แตภาษาที่เปนที่รูจักและเปนที่นิยมใชทั่วไปนั้นอาจจะมีเพียงหลายสิบภาษา เชน โคบอล (COBOL)ปาสคาล (Pascal) เดลไฟล (Delphi) วิชวลเบสิก (Visual Basic) ซี (C) จาวา (Java) เปนตน ซึ่งแตละภาษาสรางขึ้นดวยวัตถุประสงคที่แตกตางกันและมีจุดเดนของภาษาที่ตางกัน ภาษาซี(C Programming Language)เปนภาษาเชิงโครงสรางที่มีการออกแบบโปรแกรมในลักษณะโมดูลที่มีจุดเดนในเรื่องของประสิทธิภาพการทํางานที่เร็ว มีความยืดหยุนในการเขียนโปรแกรมสูงเนื่องจากมีผูผลิตคอมไพเลอรเพื่อใชแปลภาษาซีหลายบริษัท ตัวอยางตาง ๆ ที่นําเสนอในหนังสือเลมนี้เปนตัวอยางที่นําเสนอโดยใชคอมไพเลอรของ Turbo C เวอรชัน 3.0 ของบริษัทบอรแลนด โดยพยายามเขียนในรูปแบบที่เปนมาตรฐานหากผูอานนําไปใชกับคอมไพเลอรของบริษัทอื่นจะไดมีการปรับแกไมมากนัก เพื่อใหผูอานไดเห็นภาพการพัฒนาโปรแกรมเชิงโครงสรางอยางชัดเจน

1. ประวัติความเปนมา

ภาษาซีไดรับการพัฒนาขึ้นโดยเดนนิส ริทชี (Dennis Ritchie) ขณะที่ทํางานอยูที่เบลแล็บบอราทอรี(Bell Laboratories) โดยพัฒนาขึ้นจากหลักการพื้นฐานของภาษาบี (B) และบีซีพีแอล (BCPL) ในชวงปค.ศ.1971 ถึง1973 แตไดเพิ่มชนิดขอมูลและความสามารถอื่น ๆ ใหมากขึ้น และนําภาษาซีไปใชพัฒนาระบบปฏิบัติการยูนิกซ (UNIX) บนเครื่องคอมพิวเตอร DEC PDP-11 ภาษาซีเปนที่นิยมใชอยางแพรหลายในชวงตนทศวรรษที่1980 จนกระทั่งมีความพยายามกําหนดมาตรฐานของภาษาเพื่อใหสามารถใชภาษาซีไดบนเครื่องคอมพิวเตอร ใด ๆ ในปค.ศ. 1983 โดย ANSI (The American National Standards Institute) ไดตั้งคณะกรรมการ X3J11เพื่อร่างมาตรฐานดังกลาว และไดรับการตรวจสอบและยอมรับโดย ANSI และ ISO (The InternationalStandards Organization) โดยมีการตีพิมพมาตรฐานของภาษาซีในปค.ศ. 1990 จากความมีประสิทธิภาพและสามารถทํางานบนเครื่องคอมพิวเตอรใด ๆ ของภาษาซีจึงไดมีการนําภาษาซีไปใชในการพัฒนาระบบปฏิบัติการตาง ๆ และใชเปนตนแบบของภาษาอื่น ๆ ที่สําคัญในปจจุบัน เชน ซีพลัสพลัส (C++) จาวา (Java) เปนตน

2. รูปแบบโปรแกรมภาษาซี
ในการเขียนภาษาโปรแกรม ผู้เขียนโปรแกรมจะต้องศึกษารูปแบบพื้นฐานของภาษา และไวยากรณ์ของภาษานั้น รูปแบบพื้นฐานของภาษาจะเขียนโปรแกรมในลักษณะของโมดูลคือมีการแบ่งออกเป็นส่วนย่อย ๆ ที่เรียกว่า ฟังก์ชัน (Function)

ตัวอย่างโปรแกรมภาษาซีเบื้องต้น
   #include <stdio.h>
void main( ) {/* Display message to standard output */printf(“My first program.”); }

ระวัง – การพิมพ์ตัวอักษรตัวพิมพ์ใหญ่และตัวพิมพ์เล็กต่างกันจะทำให้เกิดความผิดพลาด
      – ตรวจสอบว่ามีการพิมพ์ข้อความต่าง ๆ เหมือนกับตัวอย่าง

clip_image001

ส่วนประกอบของโปรแกรมภาษาซีเบื้องต้น

ส่วนประกอบที่ 1 ส่วนหัว (Header) จะเป็นส่วนที่อยู่ที่ตอนต้นของโปรแกรม โดยอยู่นอกส่วนที่เรียกว่าฟังก์ชัน ทีส่วนหัวของโปรแกรมจะประกอบด้วยคำ สั่งที่เป็นการกำหนดค่าหรือกำหนดตัวแปรต่าง ๆ คำสั่งในที่ขึ้นต้นด้วยสัญลักษณ์ # เป็นคำ สั่งที่เรียกว่า ตัวประมวลผลก่อน (Preprocessor) คือคำ สั่งที่จะได้รับการทำก่อนที่จะมีการคอมไพล์โปรแกรม

ส่วนประกอบที่ 2 ฟังก์ชัน (Function) ส่วนของฟังก์ชันคือส่วนของคำ สั่งที่บอกให้คอมพิวเตอร์ทำงานต่าง ๆ เช่น การรับข้อมูล การคำนวณ การแสดงผล เป็นต้น โปรแกรมภาษาซีจะประกอบด้วยฟังก์ชันย่อยหลาย ๆ ฟังก์ชัน แต่จะมีฟังก์ชันหลักฟังก์ชันหนึ่งที่ชื่อว่าฟังก์ชัน main( ) เสมอ โดยที่การทำงานของโปรแกรมจะต้องเริ่มการทำ งานจากฟังก์ชันนี้

From → Uncategorized

ให้ความเห็น

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: